Հարսս հասավ իր ուզածին․․․Նա ամեն ինչ արեց, որ հարազատ որդիս հրաժարվի ինձանից
Ես ապշեցի, երբ տեսա ինձ համար պատրաստված ծալովի մա հճակալը դրված պահարանում։ Այն նախատեսված էր ինձ համար:
Որպեսզի ես քնեմ դրա վրա: Վերևում դրված էր հին սպիտակեղեն։ Ես նկատեցի մի քանի կեռիկներ պատին:
-Ձեր տղան ամեն ինչ արեց: Այս տեղ կարելի է շորեր կախել,- ասաց ինձ հարսս։ Քույրս է տվել ծալովի մահ ճակալը:
-Գուցե ես այն տեղափոխեմ այլ տեղ: Միգուցե հյուրա սենյակո՞ւմ դնեմ։ Բնակա րանը երեք սենյականոց է։
-Դա ոչ մի տեղ չի տեղավորվի: Պետք չէ: Թողեք մնա այստեղ: Թեյ ուզում եք:
-Չեմ ուզում, Մերի: Ես չեմ ուզում քնել այստեղ։
-Ուրիշ տեղ չկա,- նեղացավ հարսս:
-Ուրեմն ես գնում եմ։ Ես հրաժեշտ կտամ թոռնուհուս ու անմ իջապես կհեռանամ։
-Մի՛ արթնացրեք նրան: Քնած է: Վերցրի իրերս ու շարժվեցի դեպի ելքը։
-Իսկ ինչու՞ էիք գալիս,
-Իմ հետևից հարցրեց Լուդան:
Մի քանի ժամ կանգառում սպասեցի իմ ավտոբուսին։ Մեր գյուղի ուղղությամբ հազվադեպ են գնում։Որդիս չպատասխանեց իմ զան-
գերին: Եվ դա չնայած այն բանին, որ նա հիա նալի գիտեր, որ ես այսօր պետք է գամ նրանց մոտ։ Հարսս որոշել է, որ ուզում է նորից
աշխատել։ Ինձ հրավիրել են իրենց մոտ, որ թոռնուհուս նայող լինի։Ուրախ էի, որ ինձ հրավիրեցին, քանի որ նախկինում հազվադեպ
էի հասցնում շփվել թոռնուհուս հետ։ Իսկ ի՞նչ ստացա վերջում՝ ծալովի մա հճակալ։ Սա նույնիսկ թշ նամիների հետ չի արվում։ Սա
նրանց գաղափարն էր հենց սկզբից, իրենք էին խնդրում։ Ասացի, որ կխանգարեմ, բայց հարսը համոզված էր, որ դա անհրաժեշտ է։
Երբ վերջապես իմ ավտոբուսը եկավ, և ես նստեցի այն, տղաս ինձ հետ կանչեց:
-Շատ շնորհակալություն, որ օգնեցիր, երկուշաբթի պետք է կինս գնա աշխատանքի, իսկ դու տեղին չես հարմարվում։
-Չէ, սիրելիս, շնորհակալ եմ։ Ինքներդ քնեք այնտեղ:
-Ինչի մասին ես խոսում : Ես որդուս պատմեցի այն վայրի մասին, որտեղ կինն ինձ առաջարկել էր քնել։ Նրան բացատրեցի, թե ինչու
եմ որոշել հեռանալ:
-Ուրեմն Մերին չի ստում: Դու հա րբած էիր, երբ եկար մեզ մոտ։Իսկ նա քեզ համար հրաշալի սենյակ է պատ րաստել… Եթե դու չես
ուզում մնալ թոռնուհուդ, պետք չէր համաձայնվել:Ինչո՞ւ ես հիմա ստում: Ես ինձ շատ վի րավորված էի զգում: Ես հավաքեցի հարսիսհ
ամարը և բացատրություն պահանջեցի։
-Ինչի մասին ես խոսում: Ալ կոհոլը ամբողջությամբ պղտորե՞լ է ուղ եղդ: Վերջ տուր,- պատասխանեց ինձ նա ու անջատեց հեռախո-
սը։ Մի երկու րոպե անց տղաս նորից զանգահարեց ինձ։
-Ամեն ինչ գլխի եմ ընկել։ Մերին ինձ ցույց տվեց այն սենյակի լուսանկարը, որը նա պատրաստել էր քեզ համար:
Այնտեղ ոչ մի ծալովի մա հճակալ կամ կեռիկներ չկան։ Սովորական մ ահճակալ է, դատարկ պահարան։ Անկողնային սպիտակեղենը
նոր է։ Քիչ խմիր: Պետք է ամաչել։ Այդ պահին ես վերջապես ամեն ինչ հասկացա։ Հարսս չէր ցան կանում ինձ տեսնել, բայց դա չէր
ասում ամուսնուն։ Ուստի կազմակերպել է այս ամբողջ շոուն։Ես պետք է նկարեի այդ պահարանն ու նկարը ուղարկեի որդուս։ Իսկ
հիմա արդեն ուշ է…Հետո իմացա, որ Մերիի մայրն է նստելու թոռնուհուս հետ։ Իսկ իմ տղան ինձ համարում է հա րբեցող։ Այնքան
եմ ցավում, որ ուզում եմ ոռնալ..
