Երիտասարդ աղջիկը 4 տարի կոմայի մեջ մնալուց հետո արթնացավ և այնպիսի իրականություն պատմեց, որ․․․Բժիշկները շոկի մեջ
էին։ Վիկտորիա Առլենը առողջ և առույգ երեխա էր, սիրում էր պարել, սպորտը: 11 տարեկանում նա գրիպով հիվանդ ացավ,մի քանի
անգամ կորցրեց գիտակցությունը,հիվանդացավ նաև թոքաբորբով:Դրանից 2 շաբաթ անց գոտկատեղից ներքև թուլացավ:Գլխուղե-
ղի և ողնուղեղի լուրջ բորբո քումները փչացրեցին նրա ողջ կյանքը
Նա այլևս չէր կարող անում ուտել,խոսել և շարժվել: Նա ըստ էության վերածվեց բույսի: Նրան ձողիկով էին կերակրում: Բժիշկները
նույնիսկ չնչին հույս չունեին,որ նա կառողջանա:Աղջիկը ողջ կյանքում պետք է գամվեր անկողնուն:Նա լսում էր ինչ են խոսում շրջա-
պատում,բայց ոչ մի կերպ չէր կարողանում պատասխանել:Այն ինչ տեղի ունեցավ 4 տարի անց,զարմացրեց աղջկան ճանաչողներին:
2010 թվականին նա այդ վիճակից դուրս եկավ:« Իմ ծնողները հոգ էին տան ում իմ մասին, սենյակս դարձրել էին հիվանդանոցային
պալատ:Եղբայրներս ու քույրերս խոսում էին ինձ հետ:Նրանք ինձ տվեցին ուժ՝պայքարելու հիվանդության դեմ:Նրանք նույնիսկ չգի-
տեին ,որ ես լսում եմ իրենց:»2009 թվականից աղջկա մոտ լավացում նկատվեց:Նա վերադառնում էր կյանք:Սկզբում շարժեց մատ-
ները,հետո՝ձեռքը:
Կամաց -կամաց նորից սկսեց խոսել,ուտել,ձեռքում պահել տարբեր իրեր:Սակայն այդ ժամանակ նա դեռ չէր կարողանում քայլել: Բը-
ժիշկները կարծում էին ,որ նա երբեք չի քայլի:Բայց նա դրա հետ չէր հաշտվում: Ծնողները խոստացան աղջկան անել հնարավոր ա-
մեն ինչ,որ նա ոտքի կանգնի:Վերջապես նրա կյանքում մի շրջադարձային իրադարձություն տեղի ունեցավ:Նա ապրում էր լճի մոտ և
երեխա ժամանակ շատ էր սիրում լողալ:
Հիվանդությունից հետո կարծում էր, որ էլ երբեք չի լողա:Երբ 2010 թվականին առաջին անգամ նրան գցեցին ընտանեկան լողավա-
զանի մեջ, դա խթան էր ,որ լողա:Ջուրը նրան տվեց ինքնավստահություն և ազատություն:2012 թվականից նա մասնակցեց Պարալի-
միկ խաղերին և նույնիսկ սահմանեց համաշխարհային ռեկորդ: Դրանից հետո նրան սկսեցին հրավիրել տարբեր հեռուստատեսային
հաղորդումների:Նա բոլորին պատմում էր իր հուզիչ պատմությունը:
Սակայն նրան հանգիստ չէր տալիս իր անօգնական լինելը և 2013 թվականին նա տեղափոխվեց Սան-Դիեգո, որպեսզի ապաքինվի:
Չնայած բժիշկների սկեպտիկ կանխատեսումների, նա 2015 թվականին արեց իր առաջին քայլերը:Բազմաթիվ ջանքերից հետո, սկզ-
բում քայլում էր հենափայտերով,հետո,2016 թ.-ին սկսեց ինքնուրույն քայլել:Նրան շատ հաճախ անվանում են քայլող հրաշք: Հուսանք
,որ մի օր նա կվերադառնա իր նախկին կյանքին: Այս պատմությունը ոգեշնչող է և օրինակ շատերի համար:
